Συντάκτης: xenadmin

Διάλογος με την επικαιροτητα

Ένα νέο κορίτσι μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη περιπλανιέται και παρατηρεί. Η Αν_να, ο χαρακτήρας της ΧΕΝ Ελλάδος ταξιδεύει σ’ έναν ακαθόριστο χώρο – χρόνο και μαθαίνει ν’ αναγνωρίζει κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών. Με αφετηρία το Αν και προορισμό το Να βρίσκεται σ’ έναν διάλογο με την επικαιρότητα θέλοντας να αποκωδικοποιήσει τα γεγονότα και το πώς αυτά επηρεάζουν την κάθε γυναίκα.

Γιατί η Αν_να είναι κάθε γυναίκα που διεκδικεί ένα δίκαιο παρόν προσδοκώντας να παραδώσει στις επόμενες Άννες ένα καλύτερο μέλλον


Θεατές στη βία

Ενδοοικογενειακή βία: όσο αυξάνονται οι αμέτοχοι θεατές τόσο αυξάνονται τα περιστατικά

Πρώην σύζυγος, πατέρας μικρού παιδιού, εργαζόμενος του Δήμου, μέλος Δ. Σ. του Συλλόγου Γονέων, ενεργό μέλος του συλλόγου χωρισμένων πατεράδων που μάχονται για το «δικαίωμα στην συνεπιμέλεια»

Έσπασε στο ξύλο τη γυναίκα του μετά τον Αγιασμό μπροστά σε γονείς και παιδιά

Μάνα  – θύμα κακοποίησης μπροστά στο ίδιο της το παιδί που είχε πάθει σοκ (αν και είχε ξαναζήσει προφανώς παρόμοιες σκηνές, αφού δεν ήταν η πρώτη φορά που ο νταής την χτυπούσε) και μπροστά σε δεκάδες παιδιά και γονείς, παιδιά που έκλαιγαν σοκαρισμένα μπροστά στο συμβάν

Άλλες γυναίκες μητέρες προσπάθησαν να την πάρουν από τα χέρια του

Και οι υπόλοιποι «θεατές», κυρίως, οι άντρες, απλά έβλεπαν …

Έβλεπαν …

ατάραχοι και αμέτοχοι να κακοποιεί την πρώην σύζυγο

Ιδιωτική υπόθεση … γαρ

Τι έγινε για μια κλωτσιά; Ή / και ένα χαστούκι, ακόμα ρε αδερφέ;

Άσε μην μπλέξω κιόλας … …

Μια κοινωνία που συμμετέχει στη βία, με τη είναι σιωπή της

Μια σιωπή – συνενοχή

Μια σιωπή – υποστηρικτική για τον δράστη

Σιωπή εκ μέρους του διευθυντή του σχολείου, (ακόμα) καμιά θέση από τον διευθυντή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, απλή «επίπληξη» για τη μήνυση που κατέθεσε και στο παρελθόν εναντίον του η πρώην σύζυγός του

Η βία κατά των γυναικών, η βία κατά των παιδιών, έμμεση βία, όταν η κακοποίηση της μητέρας γίνεται μπροστά στα μάτια του οκτάχρονου αγοριού, η ενδοοικογενειακή βία …

μια βία που διαρκεί αιώνες,

αλλά και μια άνιση μάχη ενάντιά της, τόσων χρόνων,

από φεμινιστικές και γυναικείες συλλογικότητες, από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, από μεμονωμένα άτομα και παγκόσμιους θεσμούς

Και αυτή εκεί … ακάθεκτη,

Συνεχίζει, εξακολουθεί να υπάρχει …

Υποστηριζόμενη από το «αυτονόητο» της «οικογενειακής ιδιοκτησίας»,

Από το αδιανόητο της σιωπής των άβουλων -και ταυτόχρονα, έμμεσα, υποστηρικτών της πατριαρχικής / οικογενειακής εξουσίας.

Ας σπάσουμε, επιτέλους, αυτή τη σιωπή.

Ας σταματήσουμε να είμαστε συνένοχοι στη βία που ασκείται στο πλαίσιο του «ιδιωτικού χώρου», γιατί, όπως έλεγαν και οι φεμινίστριες της δεκαετίας του ’60,

«Το προσωπικό είναι πολιτικό».

Ό, τι συμβαίνει εκεί μας αφορά και επηρεάζει και τη δημόσια σφαίρα.

Και αν μαθαίνουμε να σιωπούμε και να ανεχόμαστε τη βία της οικογενειακής εξουσίας, μαθαίνουμε να σιωπούμε και να ανεχόμαστε τη βία κάθε εξουσιαστή και βιαστή της πολιτικής εξουσίας.

Ας μην εκτρέφουμε ιδιωτικά ή δημόσια λοιπόν εν δυνάμει δικτάτορες …


Ο χαρακτήρας  “Άν_να” αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της ΧΕΝ Ελλάδος και σχεδιάστηκε από τη Ζωή Μουζενίδου)

Περισσότερα

Διάλογος με την επικαιρότητα

Ένα νέο κορίτσι μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη περιπλανιέται και παρατηρεί. Η Αν_να, ο χαρακτήρας της ΧΕΝ Ελλάδος ταξιδεύει σ’ έναν ακαθόριστο χώρο – χρόνο και μαθαίνει ν’ αναγνωρίζει κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών. Με αφετηρία το Αν και προορισμό το Να βρίσκεται σ’ έναν διάλογο με την επικαιρότητα θέλοντας να αποκωδικοποιήσει τα γεγονότα και το πώς αυτά επηρεάζουν την κάθε γυναίκα.

Γιατί η Αν_να είναι κάθε γυναίκα που διεκδικεί ένα δίκαιο παρόν προσδοκώντας να παραδώσει στις επόμενες Άννες ένα καλύτερο μέλλον

Γυναίκες “αντικείμενα” στο βωμό της τηλεθέασης

Ένας άντρας και 20 γυναίκες!

Ποια θα καταφέρει να τον κερδίσει;

Ποια θα πάρει το μονόπετρο;

Ποια θα «εξουδετερώσει» τις άλλες και θα γίνει η καλύτερη της καρδιάς του;

Γιατί μόνο μία θα νικήσει, θα κάνει τα πάντα για να πετύχει και θα τον κατακτήσει

Κάπως έτσι προβάλλεται το νέο «ριάλιτι». Ένα ακόμα «ριάλιτι» δίπλα σε αυτά του big brother.

Ο «εργένης» θα δώσει σε μία και μόνο «εκλεκτή» το δακτυλίδι και το τελικό τριαντάφυλλο, αφού πρώτα τις συναντήσει όλες και περάσουν και από μια σειρά δοκιμασίες, θα αποφασίσει σε ποια θα καταλήξει, σε ποια θα κάνει πρόταση γάμου …  μια «ρομαντική (κατά τ’ άλλα) εμπειρία», παρά το γεγονός ότι βασίζεται στην πολλή … πραγματική βάση, αφενός, του ανταγωνισμού των γυναικών που τον διεκδικούν, αφετέρου, στις διαφημίσεις που το υποστηρίζουν!

Η αντιπαράθεση γυναικών για την καρδιά ενός άντρα (ή / και ενός μονόπετρου) είναι η αναπαραγωγή μιας αντίληψης από γενιά σε γενιά, που εδράζεται στην άποψη ότι οι γυναίκες είναι ανταγωνιστικές μεταξύ τους. Ένας έμφυλος ανταγωνισμός και όχι  ένας οικονομικός, πολιτικός / ταξικός κλπ. ανταγωνισμός.

Η «κλασική» διαμάχη «σύζυγος – ερωμένη», ή, εν προκειμένω μέλλουσα σύζυγος, ενάντια σε κάθε άλλη, επίσης, μέλλουσα – σύζυγο, η αντιπαράθεση «όμορφη – άσχημη», «πόρνη – παρθένα», κοκ, αποτελούν μορφές αυτού του ανταγωνισμού που εντάσσει τις γυναίκες σε κατηγορίες (στο πλαίσιο μιας πατριαρχικής κατηγοριοποίησης) και θεωρεί δεδομένη την εχθρότητα μεταξύ των γυναικών, για χάρη, ή, λόγω ενός άνδρα, αναπαράγεται στο συγκεκριμένο «ριάλιτι», με τελικούς επωφελούμενους, την πατριαρχική αντίληψη και την … υψηλή τηλεθέαση.

Η «φίλη – φίδι» (με επίχρισμα … ρομαντισμού και τριαντάφυλλων σε κόκκινο χαλί)  διαιωνίζει την αντίληψη ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να γίνουν φίλες, μεταξύ τους -πόσω δε μάλλον, όταν διεκδικούν τον ίδιο άντρα- ότι οι γυναίκες επιβουλεύονται η μία την άλλη, ότι οι γυναίκες δεν θα είναι ποτέ ενωμένες για να διεκδικήσουν δικαιώματα και αξιοπρέπεια για το φύλο τους.

Βέβαια, ο ανταγωνισμός δεν είναι ίδιον μόνον των γυναικών. Ο «αντρικός» ανταγωνισμός, περισσότερο αξιοπρεπής, περισσότερο αποδεκτός, σχετίζεται με την οικονομική / πολιτική σφαίρα, συνήθως. Αλλά και αν ακόμα αφορά την διεκδίκηση μιας γυναίκας, δεν υπάρχουν αντίστοιχες κατηγοριοποιήσεις, ούτε χάνεται η έννοια της αλληλεγγύης μεταξύ ανδρών. Κάθε ένας διατηρεί την προσωπικότητά του, διεκδικεί το αντικείμενο του πόθου, μαζί με κάποιον άλλον, αλλά χωρίς η διεκδίκηση αυτή να γελοιοποιείται και να εξευτελίζεται.

 

Το γέλιο (το γελοίο του πράγματος) το προκαλεί η γυναικεία αντιπαλότητα, αυτή είναι που κάνει «υψηλά νούμερα», η αντίληψη «φίλη – φίδι», οι «προσδοκώμενες» στάσεις και συμπεριφορές «ξεκατινιάσματος» και «μαλλιοτραβήγματος» μεταξύ των γυναικών, τα μεταξύ τους σχόλια και η έκφραση του θυμού της μιας, απέναντι στην άλλη, για τα μάτια του «διεκδικητή» τους.

Η απώλεια της αξιοπρέπειας και της μοναδικότητας της κάθε προσωπικότητας σε ζωντανή αναμετάδοση, κυρίες και κύριοι! Η διαιώνιση των πιο μισογύνικων αντιλήψεων και πρακτικών, στη σύγχρονη εποχή … Η μία γυναίκα εναντίον της άλλης. Έτσι ήταν και έτσι θα είναι πάντα μεταξύ των γυναικών … και αυτά που λένε οι φεμινίστριες περί γυναικείας αλληλεγγύης δεν ισχύουν, ούτε θα ισχύσουν ποτέ… πάντα η μια γυναίκα θα κοιτάξει να βγάλει το μάτι της άλλης.

Ωστόσο, η ιστορία των γυναικών – και όχι η κυρίαρχη αφήγηση της ιστορίας του νικητή-  έχει καταδείξει και αποδείξει αιώνες αλληλεγγύης και συμπαράστασης γυναικών σε άλλες γυναίκες, που έχουν καταδικασθεί ως μάγισσες στο δια πυρός θάνατο, γυναίκες που υποστήριξαν άλλες γυναίκες διωκόμενες, που δεν τις άγγιξαν οι κατηγοριοποιήσεις της πατριαρχικής εξευτελιστικής αντίληψης, μιας αντίληψης που τις αναγάγει σε γελοία και χωρίς αξιοπρέπεια πλάσματα, μιας αντίληψης που αναπαράγεται στο εν λόγω ριάλιτι, βασιζόμενης σε έμφυλα στερεότυπα, σε βάρος κάθε γυναίκας, σε βάρος της αξιοπρέπειας κάθε ανθρώπου.

Ο χαρακτήρας  “Άν_να” αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της ΧΕΝ Ελλάδος και σχεδιάστηκε από τη Ζωή Μουζενίδου)

 

 

Περισσότερα

Διάλογος με την επικαιρότητα

Ένα νέο κορίτσι μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη περιπλανιέται και παρατηρεί. Η Αν_να, ο χαρακτήρας της ΧΕΝ Ελλάδος ταξιδεύει σ’ έναν ακαθόριστο χώρο – χρόνο και μαθαίνει ν’ αναγνωρίζει κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών. Με αφετηρία το Αν και προορισμό το Να βρίσκεται σ’ έναν διάλογο με την επικαιρότητα θέλοντας να αποκωδικοποιήσει τα γεγονότα και το πώς αυτά επηρεάζουν την κάθε γυναίκα.

Γιατί η Αν_να είναι κάθε γυναίκα που διεκδικεί ένα δίκαιο παρόν προσδοκώντας να παραδώσει στις επόμενες Άννες ένα καλύτερο μέλλον

Η “big” αναπαραγωγή σεξιστικών προτύπων

  • Κουλτούρα του βιασμού …
  • Αναπαραγωγή των σεξιστικών προτύπων,
  • Διαιώνιση της γυναικείας υποταγής και κατωτερότητας
  • Αναπαραγωγή της έμφυλης βίας…
  • «Πολιτισμικά» σκουπίδια

Όλα αυτά μαζί και κάτι ακόμα :

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ.

Να το πούμε για μια ακόμα φορά:

Για να εκφραστεί έτσι, στο «άνετο» ο «λεβέντης» του big brother σημαίνει πως αντιλαμβάνεται την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της ενθάρρυνσης και της (έμμεσης πλην σαφούς) ανοχής των συγκεκριμένων αντιλήψεων, στάσεων και συμπεριφορών. Αντιλαμβάνεται ότι αυτές οι στερεοτυπικές στάσεις, αντιλήψεις και συμπεριφορές είναι κυρίαρχες. Κυρίαρχες στην κοινωνία, κυρίαρχες στην τηλεθέαση, κυρίαρχες στο συγκεκριμένο τηλεσκουπίδι. Για αυτό εκφράστηκε έτσι. Για αυτό μπόρεσε και εκφράστηκε έτσι. Γιατί γνώριζε πως είχε με το μέρος του

  • όλους εκείνους που οικονομικά επωφελούνται από τον … «χαμό που γίνεται»
  • όλους εκείνους που ενθαρρύνουν τέτοιες συμπεριφορές, που αφήνουν πίσω τους νεκρούς και συντρίμμια, που αφήνουν κομμένες στη μέση, στη μέση του ονείρου τους, ζωές, ζωές Τοπαλούδη, ζωές Γιακουμάκη …
  • όλους εκείνους που προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη, και να να μας … πείσουν … πως ο «λεβέντης» έκανε πλάκα, ή, πως δεν ήξερε, δεν κατάλαβε, δεν γνώριζε …

Τα οικονομικά συμφέροντα σε αγαστή σχέση με τα κυρίαρχα έμφυλα στερεότυπα ανέχονται και εκμεταλλεύονται την κουλτούρα του βιασμού και επικροτούν σεξιστικές συμπεριφορές, κυρίως, σε βάρος των γυναικών, αλλά και των αντρών που δεν «συντάσσονται» με το κυρίαρχο πρότυπο.

Η εξουσία και η κατοχή «δύναμης», αντρική εξουσία, οικονομική εξουσία, εξουσία της «εικόνας», σε συνδυασμό, σε αρκετές περιπτώσεις, με την άσκηση φυσικής βίας, απέναντι σε ομάδες που θεωρούνται κοινωνικά «κατώτερες», συνεχίζει να αναπαράγεται μέσα από τα ΜΜΕ, με έμμεσο ή / και άμεσο τρόπο

Από την άλλη, η άμεση αντίδραση και η επικριτική στάση μεγάλου ποσοστού τηλεθεατών / τηλεθεατριών απέναντι στο ζήτημα, αποτελεί μια ενθαρρυντική βάση για όσες και όσους συνεχίζουν να αντιπαλεύουν τα σεξιστικά στερεότυπα, την κουλτούρα του βιασμού, την αντρική κυριαρχία, για όσες και όσους συντάσσονται με το «αυτονόητο» της ανθρώπινης αξιοπρέπειας …

Ο χαρακτήρας  “Άν_να” αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της ΧΕΝ Ελλάδος και σχεδιάστηκε από τη Ζωή Μουζενίδου)

Περισσότερα

Διάλογος με την επικαιρότητα

Ένα νέο κορίτσι μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη περιπλανιέται και παρατηρεί. Η Αν_να, ο χαρακτήρας της ΧΕΝ Ελλάδος ταξιδεύει σ’ έναν ακαθόριστο χώρο – χρόνο και μαθαίνει ν’ αναγνωρίζει κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών. Με αφετηρία το Αν και προορισμό το Να βρίσκεται σ’ έναν διάλογο με την επικαιρότητα θέλοντας να αποκωδικοποιήσει τα γεγονότα και το πώς αυτά επηρεάζουν την κάθε γυναίκα.

Γιατί η Αν_να είναι κάθε γυναίκα που διεκδικεί ένα δίκαιο παρόν προσδοκώντας να παραδώσει στις επόμενες Άννες ένα καλύτερο μέλλον

Βία μεταξύ εφήβων

Δύο πρόσφατα περιστατικά της επικαιρότητας – το ένα με έφηβη στη Λαμία, που την χτυπούσαν επί ένα τέταρτο τρεις μεγαλύτερές της και το άλλο με έφηβο στο Γαλάτσι, που τον χτυπούσαν για δέκα λεπτά 20 συνομήλικοι (ή/ και μικρότεροι από αυτόν) μας ανησυχεί και μας κάνει να αναρωτηθούμε … Γιατί βία μεταξύ εφήβων;

Μήπως επειδή οι έφηβοι, σαν ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένα και ανήσυχα, λόγω ηλικίας άτομα, «αφουγκράζονται» με μεγαλύτερη ευκολία το μήνυμα της εποχής; Το μήνυμα που τους «περνούν» οι «μεγάλοι»; Το μήνυμα της όσο το δυνατόν μεγαλύτερης απόκτησης δύναμης και εξουσίας; Επέκτασης του «εγώ» τους και ταύτισης αυτής της δύναμης και εξουσίας με τη βία; (στην όποια μορφή της, λεκτική, σωματική, ψυχολογική, συναισθηματική);

Οι «μεγάλοι» επιτίθενται, οι σχέσεις τους είναι περισσότερο ανταγωνιστικές από ποτέ, οι «μεγάλοι» διεκδικούν τα «δίκια» τους (βλέπε τα συμφέροντά τους) με οποιονδήποτε τρόπο, οι σχέσεις τους είναι περισσότερο ατομικιστικές από ποτέ, οι πράξεις τους είναι λιγότερο συλλογικές από ποτέ …

Τι βλέπουν γύρω τους οι έφηβοι; Πώς αντιλαμβάνονται την κοινωνία τους, επομένως;

Σαν μια αρένα όπου στην πάλη όλων, εναντίον όλων, κυριαρχεί ο πιο δυνατός / η πιο δυνατή.

Και ποιος ή ποια θεωρείται δυνατός ή δυνατή;

Ποιος ή ποια μπορεί και δικαιούται να έχει αυτή την δύναμη – εξουσία;

Μα φυσικά αυτός ή αυτή που «καταφέρνει» να κυριαρχήσει επί των άλλων. Να τους «πείσει» πως αξίζει να είναι «ηγέτης». Με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο. Για όσους δεν πεισθούν, ακολουθεί «τιμωρία».

Είναι μια ομάδα παιδιών, που επιδιώκουν να εκμηδενίσουν και να εξευτελίσουν, έως θανάτου το «αντίπαλο» μόνο παιδί, εύκολα το κατατροπώνουν, νιώθουν ότι  κυριαρχούν πάνω του, το ταπεινώνουν … οι πολλοί τον ένα ….

Ούτε αυτό δεν σέβονται. Το ότι πρόκειται για ένα άτομο και το ότι αυτοί που επιτίθενται εναντίον του ενός, είναι πολλοί. (Δεν θέτουν έστω το «επί ίσοι ς όροις»…)

Μια «συλλογικότητα» παιδιών, που μετατρέπεται δια μιας σε «μάζα» …

Η «μακιαβελική αρχή», «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», όποιο και αν είναι το μέσο (το ξύλο πολλών σε βάρος ενός) όποιος και αν είναι ο σκοπός (η επίδειξη εξουσίας από τους θύτες και η καθυπόταξη, ο εξευτελισμός, ο φυσικός και συμβολικός αφανισμός του θύματος) τρομάζει …

Τρομάζει η «εύκολη» αποδοχή, αφομοίωση από παιδιά των εξουσιαστικών αρχών της βίας.

Τρομάζει ο αντικατοπτρισμός της «ενήλικης» πραγματικότητας στα βλέμματα και στις πράξεις των ανήλικων δραστών…

Τρομάζει η αποτύπωση της «δικιάς μας» ηθικής, στον δικό τους τρόπο σκέψης…

Τρομάζει ότι αυτά τα παιδιά είναι παιδιά οικογενειών που έχουν εντρυφήσει στη βία, στην επίδειξη εξουσίας,

Ότι αυτή η ηθική είναι η ηθική της εξουσίας στην κοινωνίας μας …

Για αυτό ο ρόλος των γονιών, της οικογένειας και του σχολείου είναι σημαντικός στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των εφήβων.

Και είναι σημαντικό το παράδειγμα που τους δίνεται, η αντίληψη που τους περνάμε σχετικά με την εξουσία, την κυριαρχία του «εγώ» μας και τη χρήση της βίας, αντίληψη που διαμορφώνεται όχι μόνο με τα λόγια, αλλά και με τις καθημερινές μας πράξεις.

Πρέπει να περάσει στα παιδιά πως η εξουσία δεν μπορεί να είναι ο αυτοσκοπός σε μια κοινωνική σχέση και πως ο διάλογος είναι το μόνο αποδεκτό μέσο για την επίλυση των όποιων διαφορών μας.

Και τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά – δράστες, τα παιδιά που ασκούν βία σε άλλα παιδιά είναι και αυτά, τις περισσότερες φορές θύματα βίας, ή, έχουν βιώσει βίαιες  συμπεριφορές στην οικογένειά τους και θεωρούν τη βία αυτονόητη.

Η βία, κυρίως ταυτισμένη με την εξουσία και την ατομικότητα, αποτελεί, δυστυχώς, «κομμάτι» των κοινωνικών μας σχέσεων, αποτελεί καθημερινότητα στη ζωή των ενηλίκων…

Περιορίζοντάς την στις δικές μας σχέσεις, ελέγχοντάς την στις σχέσεις μας με τα παιδιά μας, τότε μόνον μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα μειωθεί και στις σχέσεις μεταξύ των παιδιών και των εφήβων.


χαρακτήρας  “Άν_να” αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της ΧΕΝ Ελλάδος και σχεδιάστηκε από τη Ζωή Μουζενίδου)

 

Περισσότερα

Συνάντηση γυναικείων οργανώσεων με τον Δήμαρχο Αθηναίων για την αντιμετώπιση της πορνείας

Στο πλαίσιο της συνδιοργάνωσης με γυναικείες οργανώσεις «Επιτροπής για την αντιμετώπιση του θέματος της πορνείας», η ΧΕΝ Ελλάδος συμμετείχε τόσο στην αρχική συνάντηση στο Νομισματικό Μουσείο, όσο και στη συνάντηση με τον Δήμαρχο Αθηναίων την Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου.

Στο Δήμαρχο μεταξύ άλλων, δόθηκε και το κείμενο που υπογράφουν οργανώσεις το οποίο αναφέρει μεταξύ άλλων:

«ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΝΕΙΑ»

Η όποια νομοθετική πρωτοβουλία υιοθετηθεί από την Κυβέρνηση θα πρέπει να είναι στο πλαίσιο της Σύμβασης του 1949 των Ηνωμένων Εθνών για την καταστολή της εμπορίας ανθρώπων και της εκμετάλλευσης της πορνείας τρίτων, καθώς και του Ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2014 (2013/2103(INI)) για «Σεξουαλική εκμετάλλευση και πορνεία και τον αντίκτυπό τους στην ισότητα των φύλων»

Ζητάμε η επικείμενη νομοθετική πρωτοβουλία να είναι στην κατεύθυνση των πολιτικών που θεσμοθέτησαν άλλες Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Σουηδία, η Γαλλία, Ισλανδία, η Νορβηγία, έχοντας ως γνώμονα ότι η πορνεία και η σεξουαλική εκμετάλλευση γυναικών και κοριτσιών αποτελούν μορφές βίας και συνιστούν εμπόδιο στην ουσιαστική ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών, όπως και την ουσιαστική στήριξη των εκδιδομένων προσώπων και την πάταξη του trafficking γυναικών και ανηλίκων

Θεωρούμε ότι θα πρέπει να λάβετε σοβαρά υπόψη σας την επισήμανση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι υπάρχουν πολλές συνδέσεις μεταξύ της πορνείας και της εμπορίας ανθρώπων. Το Κοινοβούλιο αναγνωρίζει ότι η πορνεία — τόσο σε παγκόσμιο όσο και ευρωπαϊκό επίπεδο — τροφοδοτεί την εμπορία ευάλωτων γυναικών και ανήλικων κοριτσιών, ένα μεγάλο ποσοστό των οποίων είναι μεταξύ 13 και 25 ετών  και επισημαίνει ότι, όπως το αποδεικνύουν στοιχεία που επεξεργάστηκε η προπαρασκευαστική Επιτροπή, η πλειοψηφία των θυμάτων (62 %) προορίζονται για σεξουαλική εκμετάλλευση, με τις γυναίκες και τα ανήλικα κορίτσια να ανέρχονται σε 96% των βεβαιωμένων και εικαζόμενων θυμάτων, ενώ το ποσοστό θυμάτων από χώρες εκτός ΕΕ έχει αυξηθεί κατά την τελευταία

Καταλήγουμε: Η πορνεία δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα, είναι μορφή βίας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης των γυναικών. Η πορνεία δεν μπορεί να θεωρείται εργασία και επάγγελμα. Δεν μπορεί να υπάρχουν επιχειρήσεις πορνείας και πορνικών υπηρεσιών. Το κράτος δεν επιτρέπεται να εισπράττει φόρους από την πορνεία»

Μεταξύ των Οργανώσεων που υπογράφουν το Κείμενο είναι το Σωματείο Γυναικείων Δικαιωμάτων «ΜΩΒ», η Ελληνική Αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Λόμπυ, Ελληνικό, το Δίκτυο για την φεμινιστική απεργία, η Ένωση Ελληνίδων Νομικών, η ΧΕΝ Ελλάδος, το Δίκτυο Γυναίκα και Υγεία, η ΚΕΔΕ (Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη) Γυναικεία Οργάνωση, η ΕΓΕ, το Λύκειο Ελληνίδων …

Η Επιτροπή θα συνεχίσει τις επαφές με τα θεσμικά όργανα, προκειμένου να ενημερώσει για τις θέσεις της, στο άμεσο χρονικό διάστημα

 

Περισσότερα

Διάλογος με την Επικαιρότητα

Ένα νέο κορίτσι μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη περιπλανιέται και παρατηρεί. Η Αν_να, ο χαρακτήρας της ΧΕΝ Ελλάδος ταξιδεύει σ’ έναν ακαθόριστο χώρο – χρόνο και μαθαίνει ν’ αναγνωρίζει κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών. Με αφετηρία το Αν και προορισμό το Να βρίσκεται σ’ έναν διάλογο με την επικαιρότητα θέλοντας να αποκωδικοποιήσει τα γεγονότα και το πώς αυτά επηρεάζουν την κάθε γυναίκα.

Γιατί η Αν_να είναι κάθε γυναίκα που διεκδικεί ένα δίκαιο παρόν προσδοκώντας να παραδώσει στις επόμενες Άννες ένα καλύτερο μέλλον


Επιθετικός Σεξισμός

Περί δημόσιας διαπόμπευσης σε βάρος γυναίκας

Για ακόμα μια φορά, με αφορμή τη δημοσίευση βίντεο με προσωπικά δεδομένα γυναίκας -εν αγνοία της- διαπιστώνεται η ολοένα αυξανόμενη επιθετικότητα και επεκτασιμότητα του σεξισμού, σε βάρος ανθρώπων, οι οποίοι μπορούν «εύκολα» (κατά την άποψη των σεξιστών) να εξευτελισθούν και να λοιδορηθούν.

Τα «εύκολα θηράματα» συνήθως ανήκουν σε κατηγορίες «αμφισβητήσιμης ηθικής», που μπορεί ο οποιοσδήποτε να δικάσει και να καταδικάσει, όντας σε θέση «αμέμπτου ηθικής» δημόσιου κατήγορου. Οι γυναίκες που δεν θεωρούνται «ηθικές» (ή / και τους άνδρες που δεν συνάδουν με τα πατριαρχικά στερεότυπα) είναι δακτυλοδεικτούμενες και ευάλωτες στην προσπάθεια εξευτελισμού τους.

Ο δράστης που τολμά να φέρει στη δημοσιότητα προσωπικές στιγμές μιας γυναίκας, εν αγνοία της, με στόχο να την διαπομπεύσει στην κοινή γνώμη, δεν είναι μόνος του… δεν πρόκειται για ένα ακόμα θρασύ άτομο, που κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Πρόκειται για έναν ακόμα δράστη που κακοποιεί μια γυναίκα, ή ένα, γενικότερα «ευάλωτο κοινωνικά» άτομο, υποστηριζόμενος από μια πατριαρχική / σεξιστική αντίληψη που κυριαρχεί στις κοινωνίες μας. Ο δράστης είναι …πολλοί … Είναι η κυρίαρχη ηθική των πολλών. Είναι τα κυρίαρχα έμφυλα στερεότυπα των κοινωνιών μας. Είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, που σηκώνει το δάχτυλο να δείξει, να δικάσει, να καταδικάσει. Είναι … όλοι, ή, τουλάχιστον, οι περισσότεροι που αποδέχονται τα έμφυλα στερεότυπα… είναι η … «καθημερινότητά» μας

Είναι αυτός που δεν σέβεται τίποτα και κανέναν, γνωρίζοντας πως ο ίδιος θα τύχει ευνοϊκής υποδοχής από την κοινωνία μας για τα όσα διαπράττει, ενώ τα θύματά του, αντίθετα θα διασυρθούν δημόσια, θα πληγούν θα εξευτελισθούν, θα βιασθούν ηθικά και ψυχολογικά.

Τα θύματά του, ακόμα περισσότερο, όταν πρόκειται για γυναίκες που εκτίθενται στα ΜΜΕ ή / και δημόσια, ή για γυναίκες «αμφισβητήσιμης ηθικής», ή ακόμα και για άντρες που δεν ακολουθούν τα πατριαρχικά πρότυπα, τα θύματα είναι αυτά που θα μπουν στη θέση του κατηγορούμενου και θα «διωχθούν» από αυτές τις σεξιστικές και πατριαρχικές πρακτικές.

Η αμφισβήτηση των πατριαρχικών / σεξιστικών έμφυλων προτύπων και στερεοτύπων, η κοινωνικοποίηση των παιδιών, κοριτσιών και αγοριών, βάσει των αρχών του σεβασμού των άλλων, ανεξάρτητα από το φύλο τους, ή, όποια άλλη κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκουν, θα αποτρέψει τέτοιου είδους συμπεριφορές. Και, κυρίως, θα αποτρέψει τη συντήρηση ενός επιθετικού σεξισμού από την πλειοψηφία της κοινωνίας.

Η ευαισθητοποίηση όλων μας σε θέματα έμφυλης βίας, με οποιαδήποτε μορφή και αν αυτή εμφανίζεται, σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική, ηθική … θα εμποδίσει στο μέλλον κάθε επίδοξο βιαστή να θεωρεί πως έχει την ανοχή, την αποδοχή, ή ακόμα και τη στήριξη των πολλών … Θα του δείξει στην πράξη πως όταν πράττει έμφυλη / σεξιστική βία θα είναι πλέον μόνος του …


χαρακτήρας  “Άν_να” αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της ΧΕΝ Ελλάδος και σχεδιάστηκε από τη Ζωή Μουζενίδου)

Περισσότερα

Η ΧΕΝ Ελλάδος στηρίζει την Εκπαίδευση της Γυναίκας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ΧΕΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Η ΧΕΝ Ελλάδος, προετοιμάζεται να υλοποιήσει για 8η συνεχή χρονιά (ακαδημαϊκό έτος 2020-2021) το «Πρόγραμμα ΑΘΗΝΑ – Δωρεάν Στέγαση για Φοιτήτριες» για φοιτήτριες/σπουδάστριες Ανώτατης Εκπαίδευσης από την περιφέρεια, οι οποίες αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες.

Στο Πολυκέντρο «Αθηνά», στην Ηλιούπολη, σε ένα σύγχρονο χώρο 3000 τ.μ., και σε εγκαταστάσεις διεθνών προδιαγραφών, η ΧΕΝ Ελλάδος διασφαλίζει το δικαίωμα της νέας γυναίκας στη γνώση και στην απρόσκοπτη πρόσβασή της στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, λαμβάνοντας όλα τα μέτρα πρόληψης και ασφάλειας για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας.

Η ΧΕΝ Ελλάδος, γυναικεία, εθελοντική οργάνωση, ΝΠΙΔ – Ίδρυμα κοινωφελές μη κερδοσκοπικό, απευθύνεται μέσα από ποιοτικά προγράμματα και υπηρεσίες σε όλες τις γυναίκες ανεξαρτήτως θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης, προασπιζόμενη τα γυναικεία και ανθρώπινα δικαιώματα, επί σειρά δεκαετιών.

Η κάλυψη των θέσεων για το Στεγαστικό Πρόγραμμα γίνεται με βάση κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια. Οι αιτήσεις και τα δικαιολογητικά θα πρέπει να κατατίθενται (μετά από συνεννόηση) ή να αποστέλλονται ταχυδρομικά από τις 24 Αυγούστου έως και τις 10 Σεπτεμβρίου 2020 στη διεύθυνση:

ΧΕΝ Ελλάδος – Μ. Αντύπα 81, 163 45 Ηλιούπολη

με την ένδειξη «Για την Επιτροπή Ξενώνα»

Το έντυπο της αίτησης θα είναι διαθέσιμο  στο κτήριο «Αθηνά» – Μ. Αντύπα 81 – 163 45, Ηλιούπολη από Δευτέρα έως Παρασκευή (10:00 – 16:00)

& ηλεκτρονικά στην επίσημη ιστοσελίδα της ΧΕΝ Ελλάδος www.xen.gr

 

Πληροφορίες από Δευτέρα – Παρασκευή (10:00 – 16:00)

( 210.9932820 & 210. 9930708 (Δέσποινα Παναγοπούλου & Ελένη Σταμέλου)

Email: stegastiko@xen.gr

Πατήστε ΕΔΩ για τα Δικαιολογητικά και την Αίτηση

Περισσότερα

Διάλογος με την Επικαιρότητα

Ένα νέο κορίτσι μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη περιπλανιέται και παρατηρεί. Η Αν_να, ο χαρακτήρας της ΧΕΝ Ελλάδος ταξιδεύει σ’ έναν ακαθόριστο χώρο – χρόνο και μαθαίνει ν’ αναγνωρίζει κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών. Με αφετηρία το Αν και προορισμό το Να βρίσκεται σ’ έναν διάλογο με την επικαιρότητα θέλοντας να αποκωδικοποιήσει τα γεγονότα και το πώς αυτά επηρεάζουν την κάθε γυναίκα.

Γιατί η Αν_να είναι κάθε γυναίκα που διεκδικεί ένα δίκαιο παρόν προσδοκώντας να παραδώσει στις επόμενες Άννες ένα καλύτερο μέλλον


Ευάλωτες Κοινωνικές Ομάδες

Οι “δυνατοί κρίκοι” στην ιστορία της ζωής μας…

Η πανδημία του Covid 19 ανέδειξε την ευαλωτότητα της λεγόμενης Τρίτης και Τέταρτης Ηλικίας, με την έννοια ότι πρόκειται για ομάδες υψηλού κινδύνου. Σύμφωνα δε με στοιχεία επιστημόνων από την Ε.Ε, οι θάνατοι στην Ευρώπη από Covid-19 σε οίκους ευγηρίας και γενικότερα οι θάνατοι ηλικιωμένων ατόμων ήταν το διάστημα αυτό ιδιαίτερα αυξημένοι.

Ιδιαίτερα, για τη χώρα μας η εξάπλωση των κρουσμάτων σε γηροκομεία / νοσηλευτήρια έφερε στην επιφάνεια τις προβληματικές συνθήκες διαβίωσης των ηλικιωμένων εκεί και, όπως είχε επισημάνει ο καθηγητής Σωτήρης Τσιόδρας, όταν στους χώρους αυτούς δεν τηρούνται τα μέτρα υγιεινής και οι κανόνες προστασίας,   γίνονται οι αδύναμοι κρίκοι στη μάχη με τον ιό. Αλλά, μήπως, αποτελούν γενικότερα τους αδύναμους κρίκους στην κοινωνία;

Από πλευράς βιολογίας, η γήρανση αποτελεί ένα ολικό φαινόμενο, με την έννοια ότι αφορά κάθε ζώντα οργανισμό. Από πλευράς θεσμών, επίσης, το κράτος συνταξιοδοτεί και θεωρεί «ηλικιωμένα» άτομα όσα, βάσει των νόμων του,  προσεγγίζουν μια συγκεκριμένη ηλικία. Από πλευράς κοινωνικής, τα ηλικιωμένα άτομα αποτελούν μια εν δυνάμει «αδύναμη» και «ευάλωτη» κοινωνική ομάδα (αν και υπάρχουν διακρίσεις έμφυλες, ταξικές κ. ά., στο εσωτερικό της και με αυτή την έννοια δεν στερούνται όλοι και όλες την δυνατότητα πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες, ή τη δυνατότητα συμμετοχής στην κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και οικονομική ζωή του τόπου τους)

Ωστόσο, η απομάκρυνση από την Αγορά Εργασίας και η «προβολή» (ή / και «επιβολή») της νεότητας ως «αξίας» και μέτρου σύγκρισης, εν δυνάμει πλήττει κάθε ηλικιωμένο άτομο και επιτρέπει τις σε βάρος του προκαταλήψεις, μέσα από στερεότυπα, που φτάνουν μέχρι και σε «αρνητικές δράσεις» (πρακτικές και συμπεριφορές) που του δυσχεραίνουν τη συνέχιση της ζωής του.

Η ελληνική οικογένεια, σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, βέβαια, δεν απομακρύνει και δεν απομονώνει με την ίδια συχνότητα και ευκολία τα ηλικιωμένα άτομα. Στη διάρκεια της κρίσης μάλιστα οι ηλικιωμένοι γονείς του νέου ζευγαριού απεδείχθησαν ιδιαίτερα χρήσιμοι, όταν στην ανεργία και τους χαμηλούς μισθούς, ερχόταν ως «αντίδωρο» η σύνταξη του παππού ή της γιαγιάς. Και όταν η δωρεάν φροντίδα της γιαγιάς (ή / και του παππού) για τα εγγόνια ερχόταν απλόχερη, να αντισταθμίσει τις μειωμένες κοινωνικές δαπάνες για τους παιδικούς σταθμούς.

Ωστόσο, οι αρνητικές προκαταλήψεις, οι στερεοτυπικές αντιλήψεις και ο τρόπος αντιμετώπισης απέναντι στα ηλικιωμένα άτομα υπάρχει: είναι ηθικά επιτρεπτό και κοινωνικά αποδεκτό η «απώλεια» του ονόματος, του κύρους και της κυριότητας να έρχεται με την αύξηση της ηλικίας! Ο κύριος και η κυρία να προσφωνούνται από τον οποιοδήποτε «παππούς», ή, «γιαγιά», στην καλύτερη περίπτωση, ενώ στη χειρότερη «γέρος», ή, «γριά» (ή με άλλες σύνθετες λέξεις που τις εμπεριέχουν).

Οι γυναίκες της Τρίτης και Τέταρτης Ηλικίας, επιπλέον, λόγω των εργασιακών συνθηκών που αντιμετώπισαν (δυσκολία ανέλιξης και μονιμοποίησης, μειωμένα και ευέλικτα ωράρια και αντίστοιχες χαμηλές αμοιβές, συχνά, λόγω ενδοοικογενειακών υποχρεώσεων, αλλά και λόγω στερεοτυπικών έμφυλων αντιλήψεων για τον εργασιακό τους ρόλο) έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να ζουν στο όριο της φτώχειας μετά τη συνταξιοδότησή τους και ακόμα μεγαλύτερες πιθανότητες να αισθανθούν «άδειες», όταν τα παιδιά τους ενηλικιώνονται και όταν οι εσωοικιακές εργασίες, που επικεντρώνονται στη φροντίδα των άλλων, μειώνονται. Μια «ώριμη» γυναίκα έχει και μεγαλύτερες πιθανότητες να αυτό περιορισθεί, ή, σιωπηρά και έμμεσα να «απορριφθεί», όταν το σώμα της, ή, το πρόσωπό της αρχίζουν να την προδίδουν (ενώ ένας «ώριμος» άντρας μπορεί, αντίθετα, να προκαλεί, «γοητεία» …). Οι γυναίκες έχουν «αξία», όταν είναι νέες. Όταν μπορούν να κάνουν παιδιά και να φροντίσουν την οικογένεια με ασταμάτητες εργασίες και υπηρεσίες. Το νεανικό και δυνατό σώμα, το χωρίς ρυτίδες πρόσωπο αποτελεί μέτρο σύγκρισης και στόχο ζωής, ιδιαίτερα για τις γυναίκες.

Η νεότητα, όπως προειπώθηκε, αποτελεί κοινωνική αξία, μέτρο σύγκρισης και πρότυπο ζωής. Στις νεωτερικές κοινωνίες, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στη νεότητα, καθώς και στη δημιουργία καθετί «νέου». Στόχος είναι η διαφοροποίηση από τις «παλιότερες» γενιές, γεγονός που βάζει στο περιθώριο τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις εμπειρίες των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων.

Κάθε τι που θυμίζει και αναπαράγει το «παλαιό», που συνδέει με το παρελθόν, πρέπει να μπει στην άκρη. Να περιθωριοποιηθεί. Να αγνοηθεί. Να απομακρυνθεί.

Η «σωρευμένη» εμπειρία ενός ατόμου δεν εκτιμάται, όπως παλιότερα, στις παραδοσιακές / αγροτικές κοινωνίες, το κύρος του μειώνεται αντιστρόφως ανάλογα με την ηλικία. Δεν του αποδίδεται ο ίδιος σεβασμός, ούτε ο ρόλος του είναι πλέον πολύτιμος για τη λειτουργία της κοινότητας.

Τα άτομα της λεγόμενης τρίτης και τέταρτης ηλικίας, όταν δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα, δεν έχουν, πάντα, τη φροντίδα που δικαιούνται, είτε από το κράτος, είτε από τους οικείους τους, ή, ακόμα και από τα Ιδρύματα όπου οδηγούνται.

Με αυτή την έννοια, μπορεί να αποτελέσουν μια ευάλωτη ομάδα, που χρήζει της προσοχής των θεσμών της πολιτείας, αλλά, για τα όσα προσέφεραν και προσφέρουν και το σεβασμό της (νεωτερικής) μας κοινωνίας και ιδιαίτερα των νεότερων γενεών.

Επειδή δεν πρέπει να αποτελούν έναν αδύναμο κρίκο στην κοινωνία μας, αλλά έναν δυνατό κρίκο στην ιστορία και τη ζωή μας


χαρακτήρας  “Άν_να” αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της ΧΕΝ Ελλάδος και σχεδιάστηκε από τη Ζωή Μουζενίδου)

Περισσότερα

Διάλογος με την Επικαιρότητα

Ένα νέο κορίτσι μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη περιπλανιέται και παρατηρεί. Η Αν_να, ο χαρακτήρας της ΧΕΝ Ελλάδος ταξιδεύει σ’ έναν ακαθόριστο χώρο – χρόνο και μαθαίνει ν’ αναγνωρίζει κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών. Με αφετηρία το Αν και προορισμό το Να βρίσκεται σ’ έναν διάλογο με την επικαιρότητα θέλοντας να αποκωδικοποιήσει τα γεγονότα και το πώς αυτά επηρεάζουν την κάθε γυναίκα.

Γιατί η Αν_να είναι κάθε γυναίκα που διεκδικεί ένα δίκαιο παρόν προσδοκώντας να παραδώσει στις επόμενες Άννες ένα καλύτερο μέλλον

 

 

Ευάλωτες Ομάδες

 

Παιδική Εκμετάλλευση

Τον τελευταίο καιρό έρχονται στην επικαιρότητα όλο και περισσότερα περιστατικά βίας κατά παιδιών, όλο και μεγαλύτερος αριθμός απαγωγών ανηλίκων, με αποκορύφωση το τελευταίο περιστατικό της απαγωγής της 10χρονης μαθήτριας από φιλικό προς την οικογένειά της πρόσωπο.

Ασφαλώς το ζήτημα της παιδικής κακοποίησης ή / και των απαγωγών ανηλίκων δεν είναι καινούριο. Η ανάδειξή του όμως σε σημαντικό και πρωτεύον ζήτημα καταδεικνύει, αφενός, την μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση που (πλέον πρέπει να) έχει η κοινωνία σε παρόμοια ζητήματα, αφετέρου την έμφαση που τους τελευταίους (μόνον) αιώνες δίνεται στην παιδική ηλικία, μια έννοια καθόλου αυτονόητη πριν τον 17ο και 18οαιώνα, όταν τα παιδιά θεωρούνταν ως «ελλιπής ενήλικας».  Η έννοια της διάκρισης μεταξύ παιδιών και ενηλίκων εμφανίζεται με τη νεωτερικότητα και με την ταυτόχρονη ανάπτυξη των εκπαιδευτικών θεσμών, αλλά και της οικογένειας ως «θεμελιώδους μονάδας της κοινωνίας και το φυσικό περιβάλλον για την ανάπτυξη και την ευημερία όλων των μελών της…» (Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού)

Αν δούμε, δηλαδή, διαχρονικά την παιδική ηλικία, καταλαβαίνουμε ότι η έννοια της ανηλικιότητας γινόταν (και γίνεται) διαφορετικά αντιληπτή σε κάθε κουλτούρα, ανάλογα με την χρονική περίοδο, τη χώρα, την κοινωνική τάξη, το φύλο που ανήκει το κάθε παιδί, αλλά και τα ηλικιακά στάδια που διανύει (βρεφική, νηπιακή, εφηβική κλπ ηλικία). Έτσι υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις και προσδοκίες κάθε φορά, όπως και διαφορετικοί τρόποι προστασίας  και υποστήριξης των παιδιών.

Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, όμως, αποτελεί μια «κοινή βάση», έναν κοινό παρανομαστή που, όλες οι χώρες και κουλτούρες, θα έπρεπε να το λαμβάνουν υπόψη, στο βαθμό που διασφαλίζει την προστασία των παιδιών. Μία από τις βασικές ανάγκες των παιδιών είναι και η προστασία τους από κάθε μορφή εκμετάλλευσης, απαγωγής, ή άσκησης βίας (Βλ. ενδεικτικά άρθρα 33,34,3536 της Διεθνούς Σύμβασης). Μια αναγκαιότητα στην οποία πρέπει να ανταποκρίνεται με τις κατάλληλες υποδομές και θεσμούς η κάθε πολιτεία και με την ανάλογη εγρήγορση η κάθε κοινωνία.

Όπως και έγινε στην περίπτωση της μαθήτριας με την ελληνική πολιτεία και την κοινωνία να ανταποκρίνονται άμεσα στην εξαφάνιση του παιδιού. Είναι θετικό ότι η αντιμετώπιση από πλευράς θεσμικών φορέων ήταν άμεση, διότι βοήθησε στο να εμποδιστεί η (πιθανή περαιτέρω) διακίνησή του σε κυκλώματα παιδικής πορνογραφίας και πορνείας.

Ωστόσο, εντύπωση προκαλεί το γεγονός, πρωτόγνωρο ίσως για τα ελληνικά δεδομένα, του φύλου της απαγωγέως, εις βάρος της οποίας, σύμφωνα με τα στοιχεία της επικαιρότητας, έχει ασκηθεί ποινική δίωξη. Όπως, επίσης, πρωτόγνωρο στα ελληνικά δεδομένα είναι η «αρπαγή παιδιού με όλα τα χαρακτηριστικά της σεξουαλικής εκμετάλλευσης».

Όσον αφορά το φύλο του ατόμου που έκανε την απαγωγή, η γυναίκα όπως και ο άνδρας, είναι σε θέση να γίνει θύτης, «χρησιμοποιώντας» όλη αυτή τη σεξιστική κυρίαρχη κουλτούρα (που έλαβε από την κοινωνικοποίησή της) της άσκησης βίας σε βάρος άλλων ανθρώπων, παιδιών ή ενηλίκων, για λόγους σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Το ότι και η ίδια μπορεί να πέσει θύμα αυτής της εκμετάλλευσης, δεν φαίνεται να το αντιλαμβάνεται και, εντέλει, δεν την εμποδίζει να λειτουργήσει ως «διαμεσολαβητής» με αυτό το σκοπό.

Όσον αφορά την πρώτη φορά της αρπαγής παιδιού για λόγους σεξουαλικής εκμετάλλευσης, ας μην ξεχνάμε ότι, ήδη, σε ολόκληρο τον κόσμο, διακινούνται από κυκλώματα trafficking χιλιάδες παιδιά και γυναίκες – πρόσφυγες (σπανιότερα και άνδρες) με σκοπό την  προώθησή τους στην πορνογραφία ή την πορνεία, πρόκειται για ένα «γνώριμο» εγκληματικό φαινόμενο που πλησίασε και τη δική μας την ελληνική πραγματικότητα, με την μορφή της παραλίγο θυματοποίησης παιδιού ελληνικής καταγωγής.

Το ότι είμαστε σε εγρήγορση, όμως, κράτος και κοινωνία των πολιτών, το ότι αναπτύσσεται όλο και περισσότερο η ευαισθητοποίησή μας σε θέματα βίας κατά των παιδιών, ανεξαρτήτως του φύλου του θύτη ή του θύματος, η στάση αυτή, βοηθά, εντέλει, στην ανατροπή των σχεδίων των παράνομων κυκλωμάτων, ή των όποιων δουλεύουν για αυτά. Με τον τρόπο αυτό βοηθάμε στην ευημερία των παιδιών, στο σεβασμό των Δικαιωμάτων τους και φροντίζουμε να προστατευθεί η παιδικότητά τους και οι θεσμοί, κρατικοί και κοινωνικοί, που την υποστηρίζουν.

Ας είμαστε σε εγρήγορση λοιπόν, διότι σε καιρούς αξιακής (και όχι μόνο) κρίσης, οι εγκληματικές ενέργειες και οι παραβιάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθώς και των Δικαιωμάτων των Παιδιών αποτελούν μια, δυστυχώς, συχνή εφιαλτική κατάσταση για τις κοινωνίες μας, της ελληνικής, μη εξαιρουμένης!


 

Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Υιοθετήθηκε και παραμένει ανοικτή για υπογραφή, κύρωση και προσχώρηση με την από 20 Νοεμβρίου 1989 44/25 Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών

 Έναρξη ισχύος : 20 Σεπτεμβρίου 1990 σύμφωνα με το άρθρο 49 Κείμενο : Παράρτημα στην Απόφαση 44/125 της Γενικής Συνέλευσης [όπως κυρώθηκε με τον Ν. 2101 της 2/2 Δεκεμβρίου 1992 : κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (ΦΕΚ 192, τ. Α΄)]

Άρθρο 33.- Τα Συμβαλλόμενα Κράτη παίρνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων νομοθετικών, διοικητικών, κοινωνικών και εκπαιδευτικών μέτρων, για να προστατεύσουν τα παιδιά από την παράνομη χρήση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, όπως αυτές προσδιορίζονται στις σχετικές διεθνείς συμβάσεις, και για να εμποδίσουν τη χρησιμοποίηση των παιδιών στην παραγωγή και την παράνομη διακίνηση αυτών των ουσιών.

 

Άρθρο 34.- Τα Συμβαλλόμενα Κράτη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να προστατεύσουν το παιδί από κάθε μορφή σεξουαλικής εκμετάλλευσης και σεξουαλικής βίας. Για το σκοπό αυτόν, τα Κράτη, ειδικότερα, παίρνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα σε εθνικό, διμερές και πολυμερές επίπεδο για να εμποδίσουν:

α. την παρακίνηση ή τον εξαναγκασμό των παιδιών σε παράνομη σεξουαλική δραστηριότητα,

β. την εκμετάλλευση των παιδιών για πορνεία ή για άλλες παράνομες σεξουαλικές δραστηριότητες, γ. την εκμετάλλευση των παιδιών για την παραγωγή θεαμάτων ή υλικού πορνογραφικού χαρακτήρα.

Άρθρο 35.- Τα Συμβαλλόμενα Κράτη παίρνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα σε εθνικό, διμερές και πολυμερές επίπεδο για να εμποδίσουν την απαγωγή, την πώληση ή το δουλεμπόριο παιδιών για οποιονδήποτε σκοπό και με οποιαδήποτε μορφή.

Άρθρο 36.- Τα Συμβαλλόμενα Κράτη προστατεύουν το παιδί από κάθε άλλη μορφή εκμετάλλευσης επιβλαβή για οποιαδήποτε πλευρά της ευημερίας του.


χαρακτήρας  “Άν_να” αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της ΧΕΝ Ελλάδος και σχεδιάστηκε από τη Ζωή Μουζενίδου)

Περισσότερα

Διάλογος με την επικαιρότητα

Ένα νέο κορίτσι μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη περιπλανιέται και παρατηρεί. Η Αν_να, ο χαρακτήρας της ΧΕΝ Ελλάδος ταξιδεύει σ’ έναν ακαθόριστο χώρο – χρόνο και μαθαίνει ν’ αναγνωρίζει κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών. Με αφετηρία το Αν και προορισμό το Να βρίσκεται σ’ έναν διάλογο με την επικαιρότητα θέλοντας να αποκωδικοποιήσει τα γεγονότα και το πώς αυτά επηρεάζουν την κάθε γυναίκα.

Γιατί η Αν_να είναι κάθε γυναίκα που διεκδικεί ένα δίκαιο παρόν προσδοκώντας να παραδώσει στις επόμενες Άννες ένα καλύτερο μέλλον

 

Γυναίκες θύτες

Στις περιπτώσεις έμφυλης βίας στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων τα θύματα είναι οι γυναίκες και δράστες οι άνδρες. Και αυτό επειδή αυτή η μορφή βίας είναι συνέπεια της κοινωνικής υπεροχής του ενός φύλου απέναντι στο άλλο

Στην έμφυλη βία αντιλαμβανόμαστε ότι η βία σε βάρος μιας γυναίκας αποτελεί, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, συνέπεια της συνολικής αντιμετώπισης των γυναικών, ως φύλου. Τα προσωπικά χαρακτηριστικά της καθεμιάς (ηλικία, κοινωνική τάξη, μορφωτικό επίπεδο, καταγωγή, οικογενειακή κατάσταση, εξωτερική εμφάνιση …) λίγο μετράνε ή, στην περίπτωση που λαμβάνονται υπόψη, συνυπολογίζονται ως αρνητικά (ήταν νέα, λεπτή και όμορφη … μια δήθεν αντικειμενική περιγραφή που παραπέμπει στο ότι «τα ‘θελε»).

Τι γίνεται όμως όταν το θύμα είναι μεν γυναίκα, αλλά ο θύτης ή μάλλον η δράστιδα είναι πάλι γυναίκα;

Το ότι γυναίκες και άντρες αποτελούν μια «ενιαία», βάσει του φύλου τους, κατηγορία, δεν σημαίνει πως δεν έχουν διαφορές μεταξύ τους, ή, πως οι γυναίκες δεν ασκούν βία σε άλλες γυναίκες, παιδιά, ή / και άνδρες.

Άλλωστε, σύμφωνα με τις πατριαρχικές αντιλήψεις οι γυναίκες διακρίνονται ήδη σε «κατηγορίες» που τις φέρνουν αντιμέτωπες, τη μία απέναντι στην άλλη,

όμορφη – άσχημη, ηθική – ανήθικη, πόρνη – παρθένα.

«Κατηγορίες», βάσει των οποίων, κάποιες παίρνουν τα «εύσημα» και κάποιες ρίχνονται στον καιάδα. Έχουν λοιπόν «λόγους» (στο πλαίσιο μιας σεξιστικής κοινωνίας) να ανταγωνίζονται, έχοντας αποδεχτεί αυτές τις «πατριαρχικές αξίες», η μία εποφθαλμιά την άλλη (βλέπε και τις ανάλογες λαϊκές εκφράσεις, όπως «φίλη – φίδι», με την έννοια ότι δεν υπάρχουν πραγματικές φίλες).

Από την άλλη, γυναίκες και άνδρες έχουν αποδεχτεί τις αξίες του σύγχρονου «ανταγωνισμού» αναζητώντας καλύτερη εργασιακή θέση, μεγαλύτερη οικονομική εύνοια, υψηλότερη κοινωνική θέση.

Οι λόγοι που οδηγούν, επομένως, τις γυναίκες να είναι ανταγωνιστικές υπάρχουν, χωρίς αυτό να σημαίνει πως «αυτόματα» όλες οι γυναίκες αποκτούν παραβατικές συμπεριφορές και γίνονται επιθετικές.

Σε γενικές γραμμές, όμως (ακριβώς και λόγω του ότι η προσωπικότητα του ατόμου διαμορφώνεται και μέσα από την διαδικασία της έμφυλης κοινωνικοποίησης) οι γυναίκες εγκληματούν, στατιστικά, λιγότερο από τους άνδρες και -ακόμα και τότε, ασκούν μια «αμυντική βία», συνέπεια μιας συστηματικής κακοποίησης, κυρίως, στο πλαίσιο της οικογένειας, των ίδιων ή / και των παιδιών τους, προκειμένου να ξεφύγουν από την κακοποιητική σχέση που υφίστανται.

 

Στις περιπτώσεις που οι γυναίκες ασκούν «επιθετική βία», όπως έγινε στην πρόσφατη περίπτωση με την ρίψη καυστικού υγρού στο πρόσωπο και το σώμα μιας άλλης γυναίκας, ο ανταγωνισμός και τα αρνητικά συναισθήματα παίρνουν σάρκα και οστά μέσα από μια βίαιη και αποτρόπαια πράξη. Στην περίπτωση της Καλλιθέας, από ό, τι φαίνεται η δράστις έστησε την «επιχείρηση» βιτριόλι, με κάθε λεπτομέρεια. Προπαντός είχε προετοιμάσει την εκδίκηση : το καυστικό υγρό επιβάλλει ένα είδος διαρκούς «τιμωρίας»,  καθημερινής, μη ανατρέψιμης.

Τα μέσα που χρησιμοποιούν οι γυναίκες για να ασκήσουν σωματική (και όχι συναισθηματική ή ψυχολογική) βία άλλοτε (σπανιότερα) είναι ίδια με αυτά των ανδρών (όπλα, μαχαίρια, ξύλα, σίδερα, χέρια …) άλλοτε (και συχνότερα) διαφοροποιούνται και για αυτό μπορεί να χαρακτηρισθούν ως περισσότερο «γυναικεία», όπως το δηλητήριο και το βιτριόλι.

Και τα δύο μπορεί κανείς να τα προμηθευτεί εύκολα και τα δύο δεν προϋποθέτουν σωματική δύναμη και τα δύο έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί παλιότερα, από γυναίκες σε βάρος ανδρών.

Βέβαια, στις μέρες μας, που το έγκλημα γίνεται όλο και περίπλοκο, το βιτριόλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από οργανωμένες ομάδες, σε βάρος γυναικών που αντιτίθενται στα συγκεκριμένα συμφέροντά τους (με αυτή την έννοια, το έγκλημα εξακολουθεί να έχει  «γυναικεία» χαρακτηριστικά, ακόμα και όταν στρέφεται σε βάρος γυναικών). Στο Ιράν, λ.χ., στις αρχές του 21ου αιώνα, δεκάδες γυναίκες περιλούσθηκαν με βιτριόλι από τους άνδρες τους, ή, άλλους άνδρες, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους, η κάθε μια.

Οι γυναίκες, όσο και οι άνδρες, μπορούν να γίνουν θύτες, να εγκληματήσουν σε βάρος γυναικών, παιδιών, ανδρών. Το έγκλημα και η παραβατικότητα σχετίζονται με το (κοινωνικό) φύλο ως προς τη χρήση του μέσου, του αιτίου που το δημιουργεί, την (κοινωνική) εξουσία θύτη – θύματος, αλλά δεν σχετίζονται με το βιολογικό φύλο, με την έννοια ότι κανείς / καμιά δεν είναι «εκ γενετής» καλός / καλή ή κακός / κακιά. Ούτε όλοι οι άνδρες είναι «από τη φύση τους» κακοί, ούτε όλες οι γυναίκες καλές.

Το αυτονόητο : η βιολογία δεν περιορίζει τις γυναίκες ή τους άνδρες στο να διαμορφώνονται σε θύματα ή θύτες.

Η κοινωνία, οι σχέσεις όπως διαμορφώνονται μέσα σε αυτή, το κάνουν.


χαρακτήρας  “Άν_να” αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της ΧΕΝ Ελλάδος και σχεδιάστηκε από τη Ζωή Μουζενίδου)

 

Περισσότερα